Pek çok bilim adamı ve doktor, çoğu sağlık sorununun oksijen eksikliğinden olduğuna inanmaktadır. Sağlıklı hücreler aerobiktirler, yani hayatta kalabilmek için oksijene ihtiyaç duyarlar. Sağlıksız hücreler, bakteri ve virüsler anaerobiktirler, yani yalnızca oksijenin yokluğunda hayatta kalabilirler.

Ozon, taze havada doğal olarak bulunan bir maddedir. Dünyanın yukarı atmosferinde güneşin ultraviyole ışınları ile oluşur (bu sayede koruyucu ozon tabakası meydana gelmektedir) ya da bir ozon jeneratörü kullanarak yapay olarak üretilebilir.

Bir ozon molekülünde, bir oksijen molekülündeki gibi iki oksijen atomu değil, üç oksijen atomu bulunmaktadır. Ozon, yeniden oksijene dönüşmeden önce çok kısa bir ömrü bulunan oldukça reaktif ve dengesiz bir gaz olduğundan, insanların üretebildiği en güçlü ve hızlı etki eden oksitleyicidir. Tüm bakterileri, küf ve maya sporlarını, organik maddeleri ve virüsleri oksitleyebilir.

Ozon Torbalaması, ozon ve oksijenin, tedavi edilecek alanın çevresini kaplayan hava geçirmez bir torbaya pompalanarak vücuttaki dokuların karışımı emmesinin sağlandığı bir işlemdir.

Bu tedavi ile normalden yüksek atmosferik basınçlarda yüzde 100 saf oksijen ile tüm vücut aralıklarla tedavi edilir ve bunun sonucunda vücudun doğal iyileşme yeteneği geliştirilir.

Yüksek doz oksijen terapisi, Amerikan Tıp Derneği, Amerikan Gıda ve İlaç İdaresi ve Medicare tarafından onaylı bir tedavi yöntemidir. Bazı durumlarda birincil acil durum tedavisi olarak kullanılsa da, genellikle ekonomik bir yardımcı ya da geliştirici terapi olarak kullanılmaktadır.

Bu terapiden yararlanabilecek hastalar, hipoksi ile ilgili çeşitli hastalık veya yaralanmalar veya hücresel seviyede oksijen azlığı sorunu yaşayanlardır. Yaşamın tümü, bu bahsedilen hücresel doku seviyesinde yer almaktadır.

Vücutta üretilen doğal bir madde olsa da, hidrojen peroksit (H2O2), oksidatif terapide kullanıldığında yine de bir ilaç olarak kabul edilmektedir. Bu terapide, şeker veya tuzlu su solüsyonuna zayıf, ama yine de çok saf hidrojen peroksit eklenir- bu hastanelerde damardan besleme için kullanılan ile aynı seviyedir. Bu, 50 ila 500 mL arasında değişen dozlarda, verilen miktar ve hastanın durumunda bağlı olarak 1-3 saatlik sürelerde, genellikle koldan geniş bir damara yavaşça enjekte edilir.

Ayrıca Oksidatif Terapinin etkisinin arttırılması için Ultraviyole Kan İradyasyonu ile de birleştirilebilir.

Geçtiğimiz son birkaç on yılda, değişik dalga boylarındaki ultraviyole ışığının kanda bulunan patojenleri yok etmekte son derece etkili olduğu ve vücudun kendi bağışıklık sistemini güçlendirdiği bilimsel olarak belirlenmiştir. Elektronik, ampuller ve lazerlerde yakın zamanda gerçekleşen teknolojik yeniliklere fotoaktif maddeler konusundaki gelişmeler eklenince, bu teknoloji de aniden gelişmiştir.